آیتالله العظمی خویی به سادهزیستی و بیآلایشی شهرت داشت و عفو و گذشت در رفتار ایشان کاملاً پدیدار بود و دستگیری از نیازمندان و درماندگان میپرداختند.
فهرستی از نام فقرای نجف نزد ایشان بود و هر ماه هزینه زندگی آنان را از طریق وکلای خود میفرستادند و در بیروت نیز مؤسسهای از جانب او عهدهدار کمکرسانی به یتیمان و فقیران شیعه بود و خود ایشان نیز سرپرستی بسیاری از خانوادههای زندانیان، مفقودان و شهدای شیعیان عراق را بر عهده گرفته بودند.
صدها مسجد، حسینیه، کتابخانه، درمانگاه، بیمارستان و دارالایتام در گوشه و کنار جهان بنا نهادند.
چرا که علاقهشان به گسترش اسلام در سطح جهان، انگیزهای شده بود که دهها مرکز مهم اسلامی و تبلیغی در نقاط مختلف جهان به وجود آورد.
این مراکز در شهرهای مذهبی قم و مشهد، اصفهان و دیگر شهرهای ایران به وجود آمدند، همچنین در کشورهای هندوستان، پاکستان، عراق، لبنان و مخصوصاً در انگلستان و آمریکا دو مرکز بسیار باشکوه تأسیس کردند و مبلغانی که آشنا به زبانهای زنده جهان بودند، به مناطق مختلف اعزام نمودنئ.
مهمترین آنها در این شهرها تأسیس شدهاند: نجف، کوفه، مشهد، قم، بیروت، اسلامآباد، کراچی، کوآلالامپور پایتخت مالزی و مجمع الامامالآیتالله خویی که یک مؤسسه فرهنگی بزرگ جهان اسلام به شمار میرود، در شهر بمبئی هندوستان، بانکوک پایتخت تایلند، داکا پایتخت بنگلادش، سوانزی، دیتروت، نیویورک در امریکا، تورنتو در کانادا و مرکز الامام الآیتالله خویی شامل مرکز اسلامی، مدرسه امامصادق(ع) (ویژه پسران) و مدرسه الزهرا(ع) (ویژه دختران)، کتابخانه عمومی و مرکز تبلیغات در لندن.
ثبت دیدگاه