س 22- یک امری است که یکی از مراجع تقلید آن را تجویز می فرماید، و لکن نام آن مرجع، و آنکه او کیست، نمی دانم و می دانم به نحو علم الیقین به اینکه او مجتهد و مرجع تقلید است،و مرجع تقلید من نهی می فرماید از آن امر، بنابر احوط، پس
آیا جائز است برای من، اینکه رجوع کنم به آن مرجع تقلیدی که تجویز می کند آن را، و حال آنکه اسم او را نمی دانم؟
ج – اگر یقین به صلاحیت آن مرجع مجهول الاسم دارید، به معنی اینکه احراز نموده باشید از طریق حجت شرعی، اهلیت آن مرجع مجهول الاسم والنسب را و همچنین احراز نموده باشید به اینکه آن مرجع، فعلاً زنده است و مستجمع شرائط فتوی هست، پس در این صورت صحیح است برای شما استناد نمودن به او اگر اعلم از دیگران باشد، و باید بدانید ماهیت آن مرجع را، به اینکه مرد است نه زن، کما اینکه باید بدانید که اعلم از دیگران است غیر از مرجع تقلید خودتان.
س 23- در احتیاطات واجبه فرمودید ممکن است به غیر رجوع نمایند چنانچه ممکن است مرقوم فرمائید که به چه کسی رجوع شود؟
ج – مقصود از غیر، مجتهد جامع الشرائط اعلمِ بعدِ آن است، که به اصطلاح الاعلم فالاعلم تعبیر میشود. واللََّه العالم.
س 24- در مسائل احتیاط وجوبی جائز است رجوع نمودن به سوی مجتهد دیگری الاعلم فالاعلم، آیا جائز است آن، قبل از عمل؟ یا آنکه جواز استمرار دارد در مرتبه دوم رجوع کند به آن مجتهد دیگر؟
ج – بله اشکال ندارد در مرتبه دوم از رجوع نمودن یعنی جائز است رجوع نمودن بعد از عمل به احتیاط.
س 25- مسائلی هست که مرجع تقلید ما قائل به ترک آنها است بنابر احوط وجوبی و مرجع تقلید دیگری قائل است در آن مسائل به کراهت شدیده، آیا جائز است برای من رجوع کردن به آن مرجع تقلید دیگر و انجام دهم آن امر مکروه را؟
ج – بله جائز است رجوع کردن به آن مرجع تقلیدی که قائل به کراهت شدیده است برای فرار از احتیاط وجوبی که رخصت در انجام آن نیست.
س 26- چیست حکم کسی که ترک کند یک امر احتیاط وجوبی را یا واجب بود بر او اتیان به آن علی الاحوط، و نیاورد؟
ج – ترک آن موجب اعاده می شود اگر در موردی باشد که قابل اعاده باشد مثل نماز و روزه، و اما عقاب پس به دست خدا است و لکن مستحق عقاب هست.